R G B

Να κρατάς το άπειρο στην παλάμη τού χεριού σου

Posted on: 24 Ιουλίου, 2007

Σ’ έναν κόκκο άμμου να δεις έναν Κόσμο

Σ’ ένα άγριο άνθος να δεις τον Ουρανό

Να κρατάς το Άπειρο στην παλάμη του χεριού σου

Την Αιωνιότητα να δεις σ’ ένα λεπτό

Καταντάμε να πιστεύουμε ένα ψέμα

Με τα μάτια όταν βλέπουμε κι όχι μέσα από αυτά

Τα μάτια, που σε μια νύχτα γίνονται και χάνονται

Ενώ η Ψυχή κοιμάται μέσα σε ακτίνες από φως.

 

Γουίλιαμ Μπλέικ, Οιωνοί Αθωότητας

(μτφ. Γιώργος Μπαρουξής

από το βιβλίο Πραγματική Μαγεία*, τού Wayne Dyer, εκδ. Γλάρος)

Ένα καταπληκτικό ποίημα (μού αρέσει σε αυτήν τη μετάφραση), που εκφράζει εξαιρετικά πετυχημένα όλη τη μαγεία τού διαλογισμού και τής συναίσθησης ότι οι σκέψεις μας και όχι τα μάτια μας (=οι αισθήσεις μας) πλάθουν τον Κόσμο.

* Το βιβλίο «Πραγματική Μαγεία» συγκαταλέγεται στα βιβλία «ντεμέκ» ανατολικής φιλοσοφίας, αυτά που συλλήβδην ονομάζονται «βιβλία προσωπικής ανάπτυξης» ή «αυτοβελτίωσης». Ανεξάρτητα από τη γνώμη μου συνολικά για τέτοιου είδους βιβλία
(για την κερδοσκοπική τους διάθεση, για την πολλές φορές ανειλικρινή, λαϊκίστικη/απλοϊκή μεταφορά υψηλών ιδεών) το συγκεκριμένο το θεωρώ Ευαγγέλιό μου. Μου άλλαξε τη ζωή και με μύησε στη λογική τού …Matrix, αυτή που αποκαλύπτει ότι «όπως σκέφτεσαι, έτσι είσαι», ότι ο πραγματικός κόσμος είναι κατ’ ουσίαν μια αυταπάτη και ότι οι σκέψεις μας είναι πιο σημαντικές από την «αντικειμενική πραγματικότητα» (για περισσότερα βλ. στα σχόλια).

Advertisements

13 Σχόλια to "Να κρατάς το άπειρο στην παλάμη τού χεριού σου"

το ποίημα είναι πολύ όμορφο μπλε και πολύ ενδιαφέρουσα η λογική του «Matrix». Ωστόσο τι σημαίνει το ¨όπως σκέφτεσαι, έτσι είσαι»; και επίσης «οι σκέψεις μας είναι πιο σημαντικές απο την αντικειμενικη πραγματικότητα» , δηλαδή;

Σημαίνει ότι περισσότερη σημασία έχει το πώς προσλαμβάνεις τα γεγονότα, παρά τα ίδια τα γεγονότα.

Την ίδια κατάσταση ο ένας την αντιλαμβάνεται ως Α κι ο άλλος ως Β. Άλλος είναι ευτυχισμένος με το Γ κι άλλος με το Δ. Συμβαίνει το Ε κι άλλος το θεωρεί σημαντικό, άλλος όχι. Συμβαίνει το Ζ κι άλλος τρομάζει/ανησυχεί/αγχώνεται, άλλος όχι.

Γιατί;

Επειδή αυτό που καθορίζει τον αντίκτυπο που η «αντικειμενική πραγματικότητα» έχει επάνω μας (καλό/κακό, σημαντικό/ασήμαντο κλπ) είναι το «φίλτρο» που ο καθένας από εμάς έχει εγκατεστημένο, η «γλώσσα προγραμματισμού» με την οποία «διαβάζουμε» τα δεδομένα. Και το φίλτρο αυτό, η γλώσσα αυτή, δεν είναι άλλα από τις δομικές μας σκέψεις, αυτές που κυριαρχούν μέσα μας, αυτές που μας συγκροτούν ως προσωπικότητες και ως «δέκτες», αυτές που προσανατολίζουν τις κεραίες μας, αυτές που μεταφράζουν σε «βιώματα», συναισθήματα κλπ ό,τι συμβαίνει γύρω μας.

Αυτό επιτρέπει την εξής διαπίστωση: Αλλάζοντας τις δομικές μας σκέψεις, αλλάζουμε, κατά κάποιον τρόπο, την πραγματικότητά μας. Αλλάζουμε ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ ΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ. Και είναι τόση η σημασία των σκέψεων αυτών, που καταλήγει η μεν αντικειμενική πραγματικότητα να είναι μια απάτη, μια φενάκη, ο δε τρόπος που τη βιώνουμε μέσω των σκέψεων η μόνη, προσωπική μας «αλήθεια».

Αυτό δεν έκανε και ο Νίο; Η τομή ήρθε όταν ο ήρωας συνειδητοποίησε ότι στον κόσμο τού Matrix οτιδήποτε ήταν αληθινό ΟΣΟ ΠΙΣΤΕΥΕΣ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΑΛΗΘΙΝΟ. Κατέστη αήττητος όταν συνειδητοποίησε ότι τα όρια που χάραζε ο «πραγματικός» κόσμος (ο κόσμος τού Matrix) ήταν απατηλά και ότι, μετά τη νηφάλια συνειδητοποίηση τής «απατηλότητας» αυτής, οι δυνατότητές του ήταν απεριόριστες, ακριβώς επειδή πλέον η σκέψη του κυριαρχούσε επί τής «πραγματικότητας» – και η σκέψη δεν έχει όρια.

(Μετά, στο 2 και στο 3 τα σκάτωσαν, μην ασχολείσαι. :Ρ)

Σκέψου, λοιπόν, κόκκινο, ότι ο κόσμος μας, ο «πραγματικός» κόσμος γύρω μας είναι ένα Matrix. Και ότι ο αληθινός κόσμος είναι οι σκέψεις σου. Αυτή είναι εν τέλει η δική σου «αντικειμενική» πραγματικότητα, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΛΛΗ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ (θα απαιτούσε να βγεις από το είναι σου και να δεις τον κόσμο σαν να είσαι απρογραμμάτιστη μηχανή, σαν κενός δίσκος κάτι εξ ορισμού αδύνατο). Εν τέλει, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ αντικειμενική (μία και μόνη) πραγματικότητα.

Συνειδητοποίησε τώρα ότι, κατέχοντας αυτή τη γνώση, μπορείς να «αλλάζεις» τον κόσμο, αλλάζοντας τον τρόπο που ΒΛΕΠΕΙΣ τον κόσμο, τον τρόπο που ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ για τον κόσμο, τον τρόπο που ΑΝΤΙΔΡΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΆ για τον κόσμο. Δεν είναι δύναμη αυτό;

Αν μια κατάσταση σε στενοχωρεί, μπορείς να δοκιμάσεις να την αλλάξεις «αντικειμενικά», χειροπιαστά. Αν δεν μπορείς, μπορείς να αλλάξεις τις σκέψεις σου γι’ αυτήν, να αλλάξεις το ψυχικό/συναισθηματικό αποτύπωμά της πάνω σου. Να μη σε στενοχωρεί τόσο ή να σε στενοχωρεί λιγότερο. Εσύ έχεις τον έλεγχο (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι εύκολο).

«Μην προσπαθείς να λυγίσεις το κουτάλι. Σκέψου μόνο ότι δεν υπάρχει κουτάλι».

«…Αυτό που στην ουσία λυγίζει είναι ο εαυτός σου». Ωραίο κείμενο μπλε, με κάλυψες απόλυτα.

Κι εμένα μου άρεσε πολύ… Ίσως πάρω και το βιβλίο (το μόνο που με χαλάει είναι ότι έχω κι εγώ αυτή την άποψη γι αυτά τα βιβλία ψυχο-ατομικο-νοητικο-φιλοσοφο-φτιάχτες) 🙂

Θέλει να έχεις λίγη έφεση στα ανατολικοφιλοσοφικά. Μια θετική προδιάθεση. Ένα «ομμ» να σου βγαίνει τις νύχτες αντί για ροχαλητό!

… Φήμες! (βλ. ροχαλητό)

😛

Α! 🙂

(κόκκινο, μην πεις πάλι Β)

καλα σας εχει πειραζει η ζεστη ε…

C!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ ΧΡΩΜΑΤΩΝ

kokkinoprasinoble [papaki] gmail [teleia] com

ΕΒΑΛΑΝ ΧΡΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ

  • 14,691
Αρέσει σε %d bloggers: