R G B

Archive for Ιουλίου 2007

Χαίρομαι που από καιρό σε καιρό επιβεβαιώνεται μια μύχια πεποίθησή μου: ότι, αν είσαι λίγο δεκτικός, αν έχεις λίγη πίστη στη μαγική αυτή ικανότητα, το σύμπαν σού στέλνει, όταν χρειάζεται, τα κατάλληλα μηνύματα.

Πρόκειται για ένα «κλικ», ένα ξαφνικό, ανατρεπτικό «κλικ». Τέτοιο που το χρειάζεσαι, τότε που το χρειάζεσαι. Τέτοιο που θα σε κάνει να δεις τα πράγματα αλλιώς. Τέτοιο που θα σου αλλάξει την προοπτική, που θα επαναπροσδιορίσει τον τρόπο που σκέφτεσαι.

Σήμερα ήταν μια τέτοια μέρα. Κι αισθάνομαι καλά. Ανταποδίδω, λοιπόν, ευγνωμοσύνη.

Advertisements

Tonight at noon
Supermarkets will advertise 3p extra on everything
Tonight at noon
Children from happy families will be sent to live in a home
Elephants will tell each other human jokes
America will declare peace on Russia
World War I generals will sell poppies on the street on November 11th
The first daffodils of autumn will appear
When the leaves fall upwards to the trees

 

Tonight at noon
Pigeons will hunt cats through city backyards

Hitler will tell us to Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το έχω αποφασίσει: η τηλεόραση βλάπτει σοβαρά την ψυχική μου ηρεμία (βλ. εδώ κι εδώ), ωστόσο μου δίνει υλικό για …posts (έστω, καλοκαιρινά, «ελαφρά» posts)!

Άκου τώρα τι εισέβαλε στο σύμπαν μου: ΣΚΑΙ, εκπομπή σχετική με το πρόσωπο (όχι ΤΟ πρόσωπο, χαζοί, τα πρόσωπα γενικώς – επεμβάσεις; πλαστικές; αισθητική; δεν ασχολήθηκα περισσότερο). Βλέπω μια γλυκούλα Μεξικανή, κάπου μεταξύ 35-45, χρόνια εγκατεστημένη στο Λος Άντζελες, λέει, παντρεμένη με Εβραίο, η οποία είχε το εξής τραγικό πρόβλημα: Τα χαρακτηριστικά της διέφεραν από τις γυναίκες του κοινωνικού της κύκλου! (sic) Θύμιζαν υπερβολικά λατινοαμερικάνα (εγώ ΔΕΝ το έβλεπα, ομολογώ). Κι η γυναίκα το αντιμετώπιζε λες και είχε προβοσκίδα, λες και είχε βράγχια στα μάγουλα, λες και είχε «τη μικρή αγέννητη αδερφή της καρφωμένη στο σβέρκο»!

«Δεν θέλω να ξεχωρίζω», έλεγε με πόνο στον πλαστικό χειρούργο κι αυτός, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επέλεξα τις ειδήσεις του google και διάβαζα, διάβαζα, κλίκαρα, κλίκαρα με λίγα λόγια αξιοποιούσα πλήρως τις τεχνολογίες Hypertext και Hyperlink που δημιουρήθηκαν πριν το web. Ε και έπεσα εδώ...

Ζέστη, καύσωνας κτλ αλλά οι φωτογραφίες τι σχέση έχουν..και μην μου πείτε οτι η κοπέλα ζεστάθηκε και τα πέταξε…

απλά απορώ..

Σ’ έναν κόκκο άμμου να δεις έναν Κόσμο

Σ’ ένα άγριο άνθος να δεις τον Ουρανό

Να κρατάς το Άπειρο στην παλάμη του χεριού σου

Την Αιωνιότητα να δεις σ’ ένα λεπτό

Καταντάμε να πιστεύουμε ένα ψέμα

Με τα μάτια όταν βλέπουμε κι όχι μέσα από αυτά

Τα μάτια, που σε μια νύχτα γίνονται και χάνονται

Ενώ η Ψυχή κοιμάται μέσα σε ακτίνες από φως.

 

Γουίλιαμ Μπλέικ, Οιωνοί Αθωότητας Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Είμαι άραγε ο μόνος που εισπράττει σαν προκλητική έλλειψη σεβασμού προς τον τηλεθεατή αυτό το ελληνικό φαινόμενο να εξαφανίζονται όλες οι εκπομπές και οι επώνυμοι συντελεστές ήδη από τον Ιούνιο;

Λες και από τον Ιούνιο πέφτουμε όλοι σε συνεχόμενη θερινή νάρκη! Ηρεμήστε ρε παιδιά! Ο μέσος Έλληνας πόσες μέρες θα πάει διακοπές; 10; 15; Να σου βάλω μήνα; Πάρε μήνα! Άντε να βγάλεις και κάποια Σαββατοκύριακα (θες όλα; βγάλτα όλα!).

Αυτή η τηλεοπτική ξηρασία (κατά την οποία μόνο τα διάφορα «Ρετιρέ» ευδοκιμούν) επί τέσσερις (!!) μήνες, πώς δικαιολογείται; Γιατί όλοι τη δέχονται αδιαμαρτύρητα; Σταματάμε, μήπως, να βλέπουμε τηλεόραση το καλοκαίρι, όπως σταματάμε πχ να τρώμε ζεστή σούπα; Χα! Μέχρι και σε κάμπιγκ εντοπίζεις συσκευές, μονίμως ανοιχτές!

Να συνεχίσεις το πρόγραμμά σου, μάγκα κύριε υπεύθυνε σταθμού! Άντε, το πολύ να Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πόσα χρόνια χρειάζονται για να ξεπλυθούν οι όποιες αμαρτίες πληρώνουμε και να πάψει η προβολή του «Ρετιρέ» από το Mega?

Ως πότε θα μας ταλανίζει αυτή η άθλια αναχρονιστική αισθητική (στα έπιπλα, στα ρούχα, στα μαλλιά, στις ντεμέκ αγοραίες εκφράσεις, στις τηλεοράσεις «τελευταίας τεχνολογίας» τύπου i-desperately-need-a-kentimeno-petsetaki);

Και, κυρίως, ως πότε θα λουζόμαστε όλη αυτήν τη «χιουμοριστική» υστερία των πρωταγωνιστών, αυτή τη νευρωτική, αγενή, εξυπνακίστικη συμπεριφορά τους, που αναγορεύεται χρόνια τώρα σε εθνικό modus vivendi?

Εκτός αν ζω στο σύμπαν μου (αν ναι, αφήστε με εκεί!) και την ίδια στιγμή η εμμηνοπαυσιακή «Κατερίνα», μαζί με τη μισάνθρωπη, δυσανεκτική, νευρασθενική παρέα της, συναντώνται ακόμα αφειδώς ανάμεσά μας!! Πείτε μου όχι, σας παρακαλώ!!* Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ ΧΡΩΜΑΤΩΝ

kokkinoprasinoble [papaki] gmail [teleia] com

ΕΒΑΛΑΝ ΧΡΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ

  • 14,699