Posted by: κοκκινο on: 27 Αυγούστου, 2010
Παει καιρος απο την τελευταια φορα που γραψαμε κατι εδω, χαθηκαμε τα χρωματα. Εδω ειμαι.
Εσεις;
Posted by: κοκκινο on: 29 Απριλίου, 2009
πω πω ποσο καιρο εχω να γραψω κατι εδω
οχι οχι δεν χαθηκα εδω γυρω ειμαι
οπως και τα αλλα χρωματα
αλλωστε μηπως ελλειψα και σε κανεναν;
γαμw την πεινα μου μεσα…
ΑΠΟ ΤΟ “ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ” ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΚΩΣΤΑ ΒΑΞΕΒΑΝΗ
Το Φεβρουάριο του 2006, στο 56ο Φεστιβάλ ταινιών του Βερολίνου, οι δημιουργοί ταινιών κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε ένα διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους με θέμα:”Φαγητό, Γεύση και Πείνα” (Food, Taste and Hunger). Στο διαγωνισμό έλαβαν μέρος 3600 δημιουργοί από όλο τον κόσμο. Από αυτούς, μόνο 32 επιλέχθηκαν να προβληθούν στο φεστιβάλ.Το βίντεο που πρώτευσε ως το πιο δημοφιλές λέγεται “Chicken a la Carte”, o δημιουργός του είναι ο Ferdinand Dimandura και είναι (δυστυχώς) αληθινή ιστορία.
Posted by: μπλε on: 25 Νοεμβρίου, 2008
Το απολωλός πρόβατο γύρισε!!!
(Εμείς;… )
Posted by: κοκκινο on: 28 Ιουνίου, 2008
ύμνος στην δεκαετία του 90 κάπου έχω το LP
[http://www.youtube.com/watch?v=NmbcPONXRHQ]
Posted by: κοκκινο on: 10 Ιουνίου, 2008
Θυμάμαι πολύ παλιά μαζευόμασταν μαζί με τα ξαδέρφια μου τον Πατερα μου και Εσενα στον Πειραιά στο σπίτι του Παππού και της Γιαγιάς. Καθόμασταν όλοι μαζί στο τραπέζι και τρώγαμε το μεσημέρι. Σχεδόν πάντα θυμάμαι είχες ένα ήρεμο σχεδόν απλανές βλέμα στα μάτια σου ακόμη και όταν είχες προβλήματα με την δουλειά.
Μετά λειώναμε σε εκείνους τους καναπέδες με παλιές ελληνικές ταινίες. Η μελαγχολία της απογευματινής Κυριακής παρέα με τον Βέγγο, τον Σταυρίδη και άλλους. Θυμάμαι σου άρεσαν ταινίες με καράτε και άλλα χαζά. Θυμάμαι που γελούσαμε. Κυριακή και Πειραιάς μαζί με ήλιο και μια γλυκιά μελαγχολία σε εκείνο το μικρό διαμέρισμα.
Θυμάμαι το παλιό σου αυτοκίνητο που έκαιγε πετρέλαιο και οχι βενζίνη. Σακαράκα κανονική αντίκα. Μετά το λάντα. Ακόμη και σήμερα αυτό είχες.
Θυμάμαι εκείνη την ηλιόλουστη βόλτα στο λιμάνι του Πειραιά και τα μεγάλα ψάρια. Θυμάμαι πράγματα και έχω ξεχάσει ακόμη περισσότερα.
Μετά χαθήκαμε. Σχεδόν τελείως. Μεγάλωσα το ίδιο και εσύ. Μάθαινα από τους γονείς μου τις ατυχίες που είχες στην δουλειά και το πόσο πάλευες να πάρεις την σύνταξη.
Χαθήκαμε Θείε Σάκη.
Από σπόντα πριν από μερικούς μήνες μιλήσαμε στο τηλέφωνο. Λίγο τα είπαμε. Χάρηκα και ένιωσα και αμήχανα ταυτόχρονα.
Σήμερα σχεδόν χαράματα χτύπησε αυτό το τηλέφωνο που δεν θέλει κανείς να χτυπήσει ποτέ. Η Μάνα μου από την άλλη γραμμή “πέθανε ο θείος Σάκης”.
Πριν από μια εβδομάδα είχες βγει σε σύνταξη. Ο Πατέρας μου με την Μάνα μου το είπαν πριν από λίγο στην Γιαγιά. Τι να αντέξει..
Είχαμε χαθεί πολύ, δυστυχώς. Αυτός ο μοντέρνος τρόπος ζωής και οι χαζό-προτεραιότητες που θέτουμε μας κάνουν να χανόμαστε.
“Τα πιο όμορφα πράγματα χάνονται γρήγορα, άνθρωποι, σύννεφα, το μελάνι στα ποιήματα”
Σήμερα θα σε δω ξανά και αύριο θα σε αποχαιρετήσω.
Δεν το είπα ποτέ αλλά σε αγαπούσα σαν μικρό παιδί και δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.
Καλό σου ταξίδι Σάκη.
Posted by: κοκκινο on: 3 Ιουνίου, 2008
Αφιερωμενο στην Μυκονο 96
Posted by: κοκκινο on: 9 Μαΐου, 2008
ειχα αφησει πολλα πραγματα πισω μου και προσπαθουσα ματαια τις περισσοτερες φορες να τα συνδεσω παλι. αλλα δεν γινοταν. τα πραγματα συμβαινουν και ημουν βυθισμενο σε μια εφηβεια διαφορετικη την δικη μου μοναδικη εφηβεια. ηταν Μαιος του 92. θυμασαι;
Posted by: κοκκινο on: 24 Μαρτίου, 2008
Ρίξτε του μια ματιά μου το έστειλαν με email
Posted by: μπλε on: 14 Μαρτίου, 2008
Μάλλον το άξιζε το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού…
Falling slowly. Πολύ γλυκό τραγουδάκι, με τους Glen Hansard και Marketa Irglova (ζευγάρι και στην πραγματική ζωή). Από την ταινία ONCE.
I don’t know you
But I want you
All the more for that
Words fall through me
And always fool me
And I can’t react
And games that never amount
To more than they’re meant
Will play themselves out
Take this sinking boat and point it home
We’ve still got time
Raise your hopeful voice you have a choice
You’ve made it now
Falling slowly, eyes that know me
And I can’t go back
Moods that take me and erase me
And I’m painted black
You have suffered enough
And warred with yourself
It’s time that you won
Take this sinking boat and point it home
We’ve still got time
Raise your hopeful voice you had a choice
You’ve made it now
Take this sinking boat and point it home
We’ve still got time
Raise your hopeful voice you had a choice
You’ve made it now
Falling slowly sing your melody
I’ll sing along
Posted by: κοκκινο on: 14 Μαρτίου, 2008
Το ξέθαψα και είπα να το μοιραστώ μαζί σας. Τρελαίνομαι για αυτό το τραγούδι.
Posted by: κοκκινο on: 13 Μαρτίου, 2008
Posted by: κοκκινο on: 12 Μαρτίου, 2008
αγαπητοί τοπικοί άρχοντες, δήμαρχοι, υπουργοί, κοινοτάρχες, δημοτικοί σύμβουλοι δεν ξέρω και εγώ τι άλλο να χρησιμοποιείτε κάποιο σύστημα εναλλακτικής τροφοδοσίας των φαναριών σήμανσης με ενέργεια;
Αναφέρομαι στις διακοπές ρεύματος της ΔΕΗ την περασμένη εβδομάδα. Στην Θεσσαλονίκη επικρατούσε ΧΑΟΣ στους δρόμους. Η βασική αιτία ήταν τα εκτός λειτουργίας φανάρια.
Είναι τόσο δύσκολο να υπάρχει ένα backup σύστημα παροχής ηλεκτρικής ενέργειας; Είτε με μπαταρίες είτε με φωτοβολταικά τόξα. Δόξα τους θεούς του Ολύμπου έχουμε άπειρο ήλιο στην χώρα μας.
Η έκφραση “είναι τόσο δύσκολο” ταιριάζει γάντι σε πολλά απλά και μή καθημερινά ζητήματα που μας απασχολούν.
Posted by: μπλε on: 11 Μαρτίου, 2008
Posted by: μπλε on: 6 Μαρτίου, 2008
Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008
Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.
Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.
Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.
Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.
Συνεπώς,
Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs (η πλήρης λίστα υπογραφών ανανεώνεται διαρκώς εδώ),
και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο
Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.
Posted by: κοκκινο on: 3 Μαρτίου, 2008

Posted by: κοκκινο on: 8 Φεβρουαρίου, 2008
βρωμικος ακατεργαστος ηχος απο αγγλικα gay πλυντηρια του Α’ μεσογαλαξιακου ηλεκτρονικου πολεμου
Posted by: κοκκινο on: 4 Φεβρουαρίου, 2008
Kοιταξε πως αλλαζουν ολα
οι γερανοι πανω απ’ τις γεφυρες κοιταζουν εμας
και εμεις ψαχνουμε την εξοδο
μια πορτα ειναι για να βγεις απ’το σκοταδι
εσυ δειχνεις ακομα ωραιος και εγω πιο ασχημος ,ευαλωτος
εκανα τοσο δρομο και δεν ξερω που πηγαινω
οι λεξεις ερχονται απ’ το χαος για να φωτισουν ενα διαλειμμα στη ζωη
και υστερα επιστρεφουμε στην ιδια θεση που ειμαστε
κοιταζωντας ο ενας τον αλλο
μας απομεινε η σκεψη σαν επαγρυπνηση
ενω εξω απο την τζαμαρια προς την πλευρα του δρομου
θα υπαρχουν αλλα χιλια χρονια
η μπαλα της ζωης με μια αναπνοη
θα μπορεις να πετας πανω απ’ τα κτιρια του κοσμου
Μελβούρνη Αθήνα Λονδίνο σαν μικρος ιδρωτας στο μετωπο σου
ηταν ενα παιδι που τα ειδε ολα κι ομως δεν μπορεσε να μιλησει για αυτα
πανω στο θολωμενο τζαμι γραφεις
ανεκτικοτητα εγωισμος γεναιοψυχια αγαπη παρατηρητικοτητα
εξω απο τον κοσμο υπαρχει ο ιδιος κοσμος
το δεσιμο της γραβατας
αναμεσα στην ελευθερια και τον συμβιβασμο
η αλλοτριωση των χαρακτηρων
απο διοροφο σε ουρανοξυστη
και η ενσωματωση σε ενα πλατυ μηχανισμο
Οι Γερανοι – ΚΒ – αγαπημενο μου
ΧΡΩΜΑΤΙΣΑΝ